Josip Osti

http://www.sktj.pl/epimenides/genez_p.html

Tęsknoty uczmy się od nacieków w jaskiniach krasu

Tęsknoty uczmy się od nacieków w jaskiniach

Krasu! ... Od tych łez nieba i ziemi. ... Łez nieba,

wielkiego oka nad Krasem, które tysiącem kropli

całuje wytęsknioną ziemię. Które wypuszcza ją

z pożądliwych ramion, a potem każe jej czekać aż do 

następnego deszczu. Zbyt długo. Bo żadnego czekania

nie sposób porównać do czekania Penelopy. ...

Tęsknoty uczmy się od nacieków w jaskiniach

Krasu! ... Od łez ziemi, która tęskni za 

niebem. ... Od łez, które z czasem stają się

połyskującymi kryształami nacieków - stalaktytami i 

stalagmitami, podobnymi do przezroczystych rąk,

które powoli, powoli to oddalają się, to zbliżają znowu. Ich usta

na szczytach palców tęsknią w oczekiwaniu

na pocałunek. Wieki całe.

tłum. ze słoweńskiego Agnieszka Będkowska-Kopczyk