Miron Białoszewski

 Chrystus powstania

 Na ramionach usnął ci ogień

 kołysze go w brąz płonące miasto

 dwa stosy masz zamiast powiek

 ale jest krzyż z gorących oddechów 

Idź przez mur do czerwonych arkad

 między popiół tłumu

 i przemieniaj na wargach

 ogromne liście płomieni w wino 

Barykady jak Góry Oliwne

 szumią okruchami kości

 - dłoń po dłoni wywlecz 

spod ziemi bruków i odpuść 

Wstąp w Jordan kanałów

 - w szlamie zielonym jak wieczność

 szukaj nieżywych włosów:

 w Imię Ojca... i Ducha...