Zbigniew Herbert

Czas

(fragment)

Czas jak łagodna woda w której

chwieją się twarze krajobrazu

niebo przepływa bystrą chmurą

lecz ludzie lądy pozostają

do dna jeziora przyrośnięte

cieniem topoli jak łodygą

I gdyby nie muzyka czasem

tych którzy strzegą gwiazd i owiec

można by sądzić że już wieczność

ta wytęskniona ta spod powiek

minęło życie zmarł niepokój

puszyste niebo masz pod stopą

Usypia czas zwierzęta ludzi

i balsamuje piękno kwiatów

słoje mądrości w bibliotekach

pieszczotę ludzką przechowuje

rytm serca uśmiech trzepot ptaków

czas co nas wspomni po imieniu

O czasie dobry tamten czasie

o ludzki czasie niepowrotny

o ty co dajesz godność rzeczom

i ludzi stroisz w barwę wspomnień

i krajobrazom dajesz kwitnąć

i chwiać się na łodygach spojrzeń

O czasie o łagodny czasie

o ludzki czasie niepowrotny