Anna Świrszczyńska

Jutro będą mnie krajać

Przyszła i stanęła przy mnie.

Powiedziałam: Jestem gotowa.

Leżę w klinice chirurgicznej w Krakowie,

jutro

będą mnie krajać.

Jest we mnie wiele siły. Mogę żyć,

mogę biegać, tańczyć i śpiewać.

To wszystko jest we mnie, ale jeśli trzeba,

odejdę.

Dzisiaj

robię rachunek z życia.

Byłam grzesznicą,

biłam głową w ziemię,

prosiłam o przebaczenie

ziemię i niebo.

Byłam piękna i szpetna,

mądra i głupia,

bardzo szczęśliwa i bardzo nieszczęśliwa,

często miałam skrzydła

i pływałam w powietrzu.

Zdeptałam tysiąc ścieżek w słońcu i w śniegu,

tańczyłam z przyjacielem pod gwiazdami.

Widziałam miłość

w wielu oczach człowieczych.

Zjadałam z zachwytem

swoją kromkę szczęścia.

Teraz leżę w klinice chirurgicznej w Krakowie,

ona stoi przy mnie.

Jutro

będą mnie krajać.

Za oknem majowe drzewa piękne jak życie,

a we mnie jest pokora, lęk i spokój.

Czesław Miłosz
Jakiegoż to gościa mieliśmy
O Annie Świrszczyńskiej