Mama

Anna Wojdecka

Hugues Merle

świat ciągle przyśpiesza

nawet nie hamując

na ostrych zakrętach

do blichtru

neonów

żądzy posiadania

a ona jak zagon

i w świetle poranka

wypada dość blado

na śniadanie szczery

podaje mi uśmiech

na obiad empatię

na kolację wiarę

w drugiego człowieka

w jej szorstkich dłoniach

najczulsza pieszczota

i gdy bez powodu

do zmechacałego

przytula mnie serca

wiem,

że coś ważnego

mieszka w tych ramionach,

że nie mogę tego

nigdy zaprzepaścić