Przepraszam, że dziś już nie proszę

Krzysztof Cezary Buszman

 yllen

Samotność prosiłem o miłość

 Łzy smutku o uśmiech na twarzy

 A szczęście - o to, by było

 Jak świt, co mi znów się przydarzył.

Słowa prosiłem o czyny

 Żebraka - by przyjął dwa złote

 Złoczyńcę - by odkupił winy

 Bo lepiej teraz niż potem.

Przepraszam, że dziś już nie proszę

 Bo ktoś gdzieś mi ukradł pokorę

 Dziś jeśli mam na coś ochotę

 Po prostu - od życia to biorę.

Londyn prosiłem o Paryż

 Lustro - o prawdy odbicie

 Nadzieję o ździebełko wiary

 W lepsze i pełniejsze życie.

Pogodę prosiłem o słońce

 Prawdę o żal za minionym

 A koniec by związał się z końcem

 I powiódł mnie w przestronne strony.