Ks. Wacław Buryła

 

Edward Hopper

Najbardziej zawsze boję się rozstań

peronów pustych zimnych i szarych

pociągów które ciągla są w drodze

w których zamknięta odjeżdża miłość

najbardziej zawsze boję się godzin

które są ciężkie i opuchnięte

bo w nich nie twoje kroki na schodach

bo w nich milczące krzesło przy stole

najbardziej zawsze boję się ciszy

która zostanie kiedy ty odejdziesz

w której zostanę z moim niepokojem

próbując uchwycić chociaż imię twoje