Modlitwa wieczorna

Dorota Kiersztejn Pakulska

Nie mogę zasnąć

Boże

który docierasz do bram

oświetlonych marną żarówką

i wspinasz się po zabłoconych schodach

odrapanych korytarzy

Który wiesz dlaczego

i potrafisz przechować pod śniegiem motyla

na następne lato

czuwając nad jego snem

z palcem na ustach

Zrób coś

z taką miłością

nie w porę

gdy bezlistne drzewa kołyszą sie na marcowym wietrze

wszyscy mają katar

a rozmiękły śnieg

wlewa się do butów

Śnisz nas Boże razem

na brzegach talerzy gdy nakładam obiad

i na rąbku wystygłej małżeńskiej pościeli

we wgłębieniach zmarszczek wokół oczu

i na paznokciach

moich zniszczonych rąk

gdy zmywam naczynia

i piorę dziecięce skarpetki

trwożąc się na myśl

o rychłym potępieniu

A Ty śnisz nas uparcie razem

i splatasz nam dłonie

tak że nie możemy uciec od siebie

A jeśli nie

a jeśli nie

to nie wódź już nas na pokuszenie

niech już oplącze mnie

domowy makaron na niedzielę

daj zasnąć

i zbaw nas 

każde osobno

Amen

* Fotografia z blogu: http://chihiro.blox.pl/html / Dziękuję :-)