Spacer

Thomas Hardy

Nie chadzałaś w ostatnie miesiące

Na spacery, dawniej nas wiodące

Ścieżką aż do podnóża

Drzewa na szczycie wzgórza;

Byłaś słaba, niezdolna

Do marszu – toteż z wolna

Przywykłem do samotnych wypraw i za bramą

Nie dręczyła mnie myśl, że zostawiam cię samą.

Dziś wybrałem się znów na spacer

I przeszedłem tę co zwykle trasę,

Sam i tym razem; wokół

Objawiała się oku

Znajoma okolica;

W czym więc tkwiła różnica?

Tylko w tym, że gdzieś w głębi kryło się przeczucie

Pustki, jaką zaskoczy mnie pokój, gdy wrócę.

tłum. Stanisław Barańczak