Wiersz życia

Anna Maria Musz*

wiersza życia

za którym gonisz

przez przepastne zwątpienia

nie odnajdziesz w myślach

szukaj go tam gdzie zastygał

przy powstawaniu świata

jeżeli osiadł na dnie wody

przesącz ją przez dłonie

i opisz

wodospadami wersów

ale by dało się wysłuchać

kapanie pojedynczych słów

spróbuj wyrzeźbić go w skale jeżeli to w niej natrafisz

na kamienną surowość geniuszu

rozbijaj i szlifuj bryłę

słowa gdyby w niej były tkwiłyby w samym sednie

zaś gdyby ich zabrakło byłaby martwa

zatem niczego nie tracisz

przesyp wiersz w pisaku

z ręki do ręki

porusz utkwione w nim słowa

jak wiatr

ożywia pył na swoje usługi

jeżeli rzeźbisz w powietrzu najmisterniejszy sonet

doskonaląc go każdym oddechem

wynurz w górę arabeski westchnień a potem wstrzymaj je w pół zdania

uważnie opisuj świat

cynicznie tylko siebie

i zawsze pamiętaj aby odłożyć pióro

w chwili największego zachwytu

*Anna Maria Musz 

(ur. 1988), poezją interesowała się od wczesnego dzieciństwa, debiutowała w 1999 roku na łamach młodzieżowego czasopisma "Nowe Twarze", publikując w nim kilka wierszy. Laureatka kilku konkursów poetyckich. Zawodowo związana z reklamą, pracuje jako copywriter i account manager. Studiuje komunikację w biznesie.
Opublikowała tomik "Errata do trzech wymiarów" (Wyd. Nowy Świat, 2010).
W Posłowiu czytamy: "Takie wiersze pisze się pod starość, kiedy wszystko już legnie w rytualnej ruinie i zastanawiamy się, dlaczego w ogóle pisaliśmy... Anna Musz, wstępując do literatury, chce u samego progu wiedzieć wszystko, czego ja nie wiem pod sześćdziesiątkę. Ona od tego zaczyna.(...) Tak, rzadko, bardzo rzadko zdarzają się debiuty tej miary." - Leszek Żuliński

źródło:http://www.goldenline.pl/forum/492906/wspolczesna-poezja-polska-najmlodsze-pokolenie/s/2