Jesień życia w księdze Miłości

Marta Grzebuła

A kiedy dotkniesz dłoni mej drżącej

 pomyśl, że wszystko jeszcze przed nami

 Noce i dni lata i zimy

 mimo iż jesień bawi się z nami

Złotem i brązem otuli Ziemię

 a potem wpłynie gwałtownym wiatrem

 i ściągnie na nas szare obłoki

 które pokryją nam skronie blaskiem

Księżyc zagubi się w moich włosach

 pyl gwiezdny siądzie na mojej skroni

 a potem twoją ozdobi wieniec,

 co laurem czasu rzeźbi na dłoni

Subtelny dotyk pogodne lico

 i szczęście skryte w czerni źrenicy

 bo oto jesteś i ja wciąż jestem

 mimo iż jesień wkrada się w życie

lecz my niepomni jej skrytej mocy

 razem pójdziemy pośród listowia

 i niczym dzieci pełne ufności
spiszemy księgę naszą od nowa...