Piazza di Spagna wczesnym rankiem

Richard Wilbur

Nie mogę zapomnieć,

Jak stoi tam na szczycie marmurowych schodów,

Zdziwiona, aby sennym piruetem do mnie

Zwrócić się i zejść, tańcząc ku fontanny wodom.

I nie ma w jej twarzy

Nic oprócz samotności, jakby nie kobietą

Była, a snem o miejscu, którem kiedyś marzył,

Przywołanym ześlizgiem pełnym piruetów.

Tak jak liść, płatek, krucha odrobina

Wciągana przez kaskadę drży chwilę na brzegu,

Chociaż jej nic nie powstrzyma –

Tak doskonale piękna, i nieświadoma tego.

tłum. z angielskiego Ludmiła Marjańska