Ślady na piasku

Urszula Kozioł

http://photolife.flog.pl

Ocalały na piasku mokry ślad twojej stopy

chciałam kiedyś odcisnąć wierszem, by w nim pozostał.

Ale burzą wezbrane poszarpały go wody,

więc w tym wierszu już tylko piasku szorstki mam osad.

Przetoczyła się chmurna burza ziemią i niebem,

nieobeschłe z ulewy drżą nadbrzeżne wikliny.

Piasek z ręki do ręki przesypuję i nie wiem,

czemu woda nie śpiewa,. Kiedy słucham jej z innym?

Chciałam ci przypomnieć tuberozy gałązką,

ale te Turgieniewa krzewy tutaj nie kwitną.

Tylko liście jesienne w mroku dyszą tak gorzko

jak ten czas, co bez ciebie na czekaniu przeminął.

Dziś już ciebie nie czekam. Nic od ciebie już nie chcę.

Jeszcze tylko mi trzeba takiej burzy i słoty,

By na zawsze z pamięci twoich oczu blask zetrzeć

i twój głos pieszczotliwy. I twych rąk ciepły dotyk.

z tomu „Gumowe klocki”, 1957