Przebudzenie

 Ryszard Mierzejewski

Urszula Kołodziejek Herman

Najczęściej budzi mnie

niepokój samotność lęk potem

przychodzą myśli te czarne

czarniejsze i najczarniejsze

jaśniejsze nieco i obojętne niekiedy

kończą się wierszem

Ptaki o świcie są znacznie

przyjemniejsze budzą z taktem

przyjaźnie zachęcają do

śmiałego zanurzenia się

w nadchodzącym dniu po sam

czubek głowy tak

skąpany we wstającym słońcu

jestem silny przez cały długi dzień

Dzisiaj szarym świtem słyszałem

ujadanie psów

natrętnym szczekaniem i piskiem

zagłuszały nieśmiałą w oddali

kukułkę

innych ptaków nie słyszałem

jakby się pochowały

przed wyczuwanym zagrożeniem

Co znaczą te wszystkie dźwięki

dlaczego rozwścieczony pies wpycha się

na moje przebudzenie przed spokojnego

ptaka dlaczego

wraz z otwarciem oczu przychodzi

ciężki duszący w piersiach ból

przecież świt może być

tak radosny i kojący jak dawniej

w czasach beztroskich i pięknych