Luty: myślenie o kwiatach

Jane Kenyon

Mumolina Olga

Teraz wiatr znęca się nad polami,

odwraca białe połacie do tyłu

na siebie, do tyłu i z powrotem, na siebie,

jak zwierzę liżące rany.

Nic prócz białego – powietrza, światła;

tylko jeden brązowy strączek mlecza

kołyszący się w wąwozie, maleńka

brązowa łódka na ogromnej fali.

Jedyne zielone kiełkujące coś

co mnie przywróci...

Potem pomyśl o wysokim ogrodzie,

kołysaniu lub pszczole, która przyleci

na język burgundzkiej lilii.

tłum. Ryszard Mierzejewski