Pierwszy spacer

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Pamiętam pierwszy spacer z tobą:

wieczór był cichy, miły,

śniegowe lekkie, puszyste płatki

drzewa srebrzyły

Śniegowe płatki wplotły się w loki

nad czołem twojem bladem

i byłaś dziwnie piękna, w srebrzysty

strojna dyjadem.

Od blasku miejskich latarni lśniący

śnieg na twe lica prószy,

a jam w błękitnych oczach twych czytał
wróżbę rozkoszy.