Spotkanie na chmurze

Tadeusz Chabrowski

Mieliśmy się Panie Boże spotkać na chmurze odległej

kilometr od ziemi, miałeś na chwilę przeciąć linię horyzontu,

żeby mi pokazać raj, który obiecują wszystkie religie.

Nadsłuchiwałem z oddali Twoich kroków, słońce szybko

przeskoczyło próg doby, potem pierwszego tygodnia i miesiąca,

wokoło palców lewej ręki zaczął mi się motać srebrzyście czas,

wyogromniały mi oczy w powietrzu.

Ale nie przestałem wierzyć, ze między nami skraca się dal,

że chmura na której mieliśmy się spotkać jest potrząsana

przez wiatr wiejący od gwiazd, a nie Twoją drżącą ręką.

Byłem też pewny, że z Twojej krtani nie wydobędzie się grzmot,

który by zniszczył planetę.

Jako teolog wierzyłem w Twoje nieskończone możliwości;

w ciągu jednej doby potrafisz Himalaje przenieść

na inny kontynent. Prawdziwą wiarę i nadzieję

możesz skonstruować z delikatnych jak mgła wizji i marzeń.