Zapach wiosny

Jerzy Górnicki

Oglądałem się za młodą dziewczyną,

nie spojrzała nawet na mnie w tańcu ciała

na chodniku uciekającym do nieba.

Poszedłem do parku słuchać śpiewu ptaków,

nikt się nie przysiadł do mnie,

głaskałem chropowate drzewo ławki,

wbijając w dłonie drzazgi.

Kupiłem bilet do kina,

myślałem, że film będzie o miłości,

zalała mnie nienawiść i żądza,

paląca się sama bez śladu.

Wracając do domu samochodem,

otworzyłem okno, ciepły wiatr

nie rozwiał wątpliwości,

czy to ty słuchałaś sonaty Beethovena,

siedząc przy mnie w blasku księżyca?

Wyszedłem na taras w samej koszuli,

nie czułem chłodu, jedynie zapach marzeń

mieszał się z pragnieniem oczekiwania.

Na co? - zadawałem sobie wciąż pytanie,

przecież słowiki jeszcze nie przyleciały.

z tomu "Struna harfy"