Dookoła świata

 Michał Maczubski

Kiedy zasiądę na wzgórzu świata

 Mroźne spojrzenie wiatrem północy

 Południem ciepły przyjemny zefir

 A ponad nami pod gwiazdami

 Słońce zielone błękitem wstanie

Pejzaż utkany naszym widokiem

 Biorę w swe serce przytulam

 Zostaje tylko możliwy diament

 Naszego życia kropla pajęcza

 Mieni się tęczą rozbłyskiem linii

 Co ją rysował o świcie wicher

Morze powoli faluje już spokojem

 Choć przy mnie będziesz

 Wiem że

 Już jutro sam zniknę śpiewem

 I w swej gondoli okrążę Ziemię