Droga

 Jan Brzechwa

Stefan Blöndal

Niemiłowany idę drogą,

 Idę sam jeden - bez nikogo,

Pełen żałości i goryczy

 Idę bez celu sam i niczyj.

Złe niepokoje serce pieką,

 Dom niedaleko, lecz daleko,

A ja tak smutnie i ubogo

 Idę bez celu, idę drogą,

I niepotrzebny już nikomu

 Idę i wracam - nie do domu.

Ileż mi życia pozostało?

 Nie wiem. Za dużo czy za mało?

Śnieg jest na prawo i na lewo,

 Na lewo słup, na prawo drzewo,

A ja tak idę sobie drogą

 Niemiłowany przez nikogo.

Nikt mnie nie żegnał, nikt nie czeka,

 I wisi ciemność niedaleka,

A ja, czekając aż się zmierzchnie,

 Idę - poeta! Jak to śmiesznie...