Ernest Bryll

 SPIRITUALS

Leżę w łóżku jak w oliwnym ogrodzie

I udaję że śpię

Bo co robić

Ci co przejdą tę noc - będą zdrowi

A goryczy

I tak nie dosłodzę

On za ścianą cieńszą niż listek

O coś prosi

A Bóg wie kogo?

Głos przenosi

Rura pod podłogą

Jak złe pnącze

Ściśle

Czego pukasz. Czego marudzisz

I na lepsze chcesz mnie przeinaczyć

Że zdrzemnąłem tylko

Ty mnie budzisz

I jak uczniom twardy sen przebaczasz

Ja udaję że śpię - całym ciałem

Ale sobą wszystko słyszałem

Drzwi trzasnęły.

Po ciebie przyszli

co oglądasz się

Jeszcze myślisz

Że się spóźnię tylko - bo zaspałem?

Płaczesz Panie - a ja jem śniadanie

Bo zgłodniałem od kolacji ostatniej

Jeśli chleb kamieniem ustanie

To przegryzę

Mój pysk się nie zatnie

Teraz skromnie

Na brudnym balkonie

Wypatruję z betonowej wieży

Jak prowadzą ciebie żołnierze

Ty odwracasz się

Coś wołasz do mnie

Jeszcze wierzysz we mnie

Jeszcze wierzysz?