Babcia na wiosnę

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Denis Czernow Valeriyovych

Niebo włożyło turban obłoczny z jaskółką,

Jabłonie stoją w wielkich kapeluszach z kwiatów

Szeptania-pogłaskania lecą z pyłem kwiatów

Omijając twarz moją jako liść pożółkłą.

Lipy stroją się w jedwab zielony i nowy,

Jak biżuteria szczęścia płoną sznury kwiatów

Pocałunki żeglują na muzyce kwiatów

Mijając moją szyję w szaliku włóczkowym.

Zamknę najszczelniej serce przed śpiewem słowika

I pójdę przez gąszcz kwitnień, rozkwitów, kwiatów,

Przez chmury całowanych, kołysanych kwiatów,

Nie śmiąc przypiąć do piersi fijołka czy storczyka.

Pod modną parasolką świat w śmiechu się trzęsie.

Patrzy zabójczym okiem zza bukietu kwiatów,

Ma we krwi wszystkie wonie, wszystkie gwiazdy światów,

I ma mnie, jak bezwiedną, zimną łzę na rzęsie.