Miłość miłościwa

Krzysztof Cezary Buszman

Siudmak Wojtek

Wszystkiego się spodziewa

Wszystko znieść jest w stanie

Miłość miłościwa

Prawdziwe miłowanie.

Nigdy Ci nie powie

Tego co chcesz słyszeć

Jeśli tak nie myśli

Pomodli się o ciszę.

Z prawdy się raduje

Z nieprawdy się smuci

Nie odchodzi zimą

By wiosną powrócić.

Bo ona nie potrafi

Być jak sarna płocha 

Jeśli się już kocha 

To do końca kocha.

I daje się jej tyle

Ile udźwignąć w stanie 

Jest miłość miłościwa 

To nasze miłowanie.

Miłuję więc kochanie

To nasze miłowanie.

Nie można jej dozować

Odważać w kilogramach

Miłość w naszych sercach

Odważa się sama.

Z tomiku: "Wiersze zawieruszone czyli Przewodnik po chmurach"