DOŚWIADCZENIE HIOBA

Józef Baran

(Pamięci Czesława Miłosza)

Gerhard_Marcks

Najpierw Bóg obdarzył go

tym co najlepsze

pod słońcem i gwiazdami:

siłą dębu zdrowiem

powodzeniem

wilczym apetytem

na życie i piękno

geniuszem fortuną

Potem jakby naigrawając się

z niego

odbierał mu po kolei

wszystko co dał

siłę zdrowie przyjaciół

Józef Baran

DOŚWIADCZENIE HIOBA

(Pamięci Czesława Miłosza)

Najpierw Bóg obdarzył go

tym co najlepsze

pod słońcem i gwiazdami:

siłą dębu zdrowiem

powodzeniem

wilczym apetytem

na życie i piękno

geniuszem fortuną

Potem jakby naigrawając się

z niego

odbierał mu po kolei

wszystkop co dał

siłę zdrowie przyjaciół

ukochaną kobietę

wzrok słuch

zdolność chodzenia

wtrącił go do celi późnej starości

każąc męczyć się wyczekiwaniem na

egzekucję

Pozostawił mu octowy

smak sławy

jakby chciał powiedzieć

zobacz ile jest warta?

Rzucił ślepca na kolana

przed zagadką istnienia

jakby chciał rzecz

musisz zaprzeć się wiary

we wszystko do czego się przywiązałeś

ziemskimi zmysłami

dopiero wtedy dostąpisz

Wiary w Królestwo

o którym ani ucho nie słyszało

ani oko nie widziało

po tamtej stronie

Ciemności

Ale on Prometeusz słów

nawet w Ciemnościach

nie potrafił się wyrzec

buntowniczego gestu

A zapytany

czy pragnąłby ocalić duszę

za cenę wypędzenia z niej

pysznego dajmoniona poezji

Do końca

uparcie

kręcił przecząco głową...