Jak się czuję

Andrzej Poniedzielski

Jak się czuję? No cóż...

Przeszedłem wierzchem tysiąc wzgórz

i tysiąc przepłynąłem mórz

też, dzięki Bogu, wierzchem.

Połknąłem kurz z tysięcy dróg

i tenże dobry Bóg

wie, co przełknąłem jeszcze.

I ubawiłem tysiąc dam

i tysiąc wywabiłem plam

W tym pół tysiąca ze słońca.

O drodze tyle wiem,

że każda dobra jest,

póki nie widać końca.

Jak się czuję? No cóż...

Czasami czuję się jak gruz

A czasem jak niebieski stróż

na wysypisku marzeń.

Niekiedy miewam się jak król

Jedyny wtedy ból -

nie ta kolejność wrażeń.

Miewałem tyle już, co nikt,

to byłem nikim parę dni

Myła mnie woda stojąca

O życiu tyle wiem,

że może piękne być,

jeżeli się nie wtrącać.

Jak się czuję? No cóż...

Złapałem w czapkę tysiąc burz

i tysiąc tajno-tajnych służb

odbyłem tu i ówdzie.

Znalazłem też do Indii skrót

i prawo-lewy but

I proch, i koło, i próżnię.

I może to nieprawda, że

przeżyłem tyle,

no bo gdzie?

i kto zna na to sposoby?

To czemu czuję się

zmęczony dzisiaj tak,

jakbym to wszystko zrobił...?