Przy kawie

Ela Galoch

Co w tobie takiego

 że twoje dawne kochanki

 jak pijawki wbijają się w moje sny

Kiedy tulisz mnie

 dla tych kobiet jestem jak śmierć

 Nienawidzą mnie przy straganie z warzywami

 choć nigdy żadnym gestem nie wyraziłam

 że mogę być lepsza od nich

 a to nie moje uda przedwcześnie pęcznieją

 domysłami i starością

 W ich domach wciąż brakuje zapałek i soli

 wszechobecne są za to zatęchłe wspomnienia

 i twój cierń w sypialniach

Zapomniały oddzielić dni od nocy

 rozkwitają w niszczeniu innych

 w krzywoprzysięstwie

 na wyszukiwaniu we mnie

 coraz straszniejszych grzechów

Co w tobie jest takiego

 że wtargnęłam w obcą ulicę

 Bo dotykasz mnie czasem tak

 jakby mi trzeba było zbyt wiele

 jakby moją zbrodnią było

 że te kobiety muszą coś ze sobą zrobić -

 przynajmniej pomyśleć o jutrze

wiersze z tomiku „Włamanie do...”