Kontrabanda

Denise Levertov

Veronika Pinke

Drzewo wiadomości było drzewem rozumu.

Toteż smak jego

wygnał nas z Edenu. Ten owoc

był po to, żeby go ususzyć i zemleć

na drobny proszek i używać

po szczypcie, jako przyprawy.

Bóg pewnie zamierzał powiedzieć nam później

O tych nowych rozkoszach. My nim napchaliśmy usta.

Pochłanialiśmy, ale, jeżeli oraz jak,

i znów ale, z lekkomyślnym zapałem.

Jest trujący w większej ilości, jego opar

kłębił się nam w głowie i dokoła nas,

aż zbił się w chmurę i stwardniał na stal,

wznosząc ścianę między nami i Bogiem. Bóg jest Rajem.

Nie żeby Bóg był nierozumny – ale rozum

w takim nadmiarze stał się tyranią

i zamknął nas w swoich granicach, w polerowanej celi

odbijającej naszą twarz. Bóg mieszka

po drugiej stronie tego lustra,

ale przez szparę, tam gdzie ściana prawie

dotyka ziemi, umie jeszcze

wcisnąć się – jako promień światła,

odpryski ognia, muzyczna nuta

usłyszana, gubiona, słyszana na nowo.

tłum. Czesław Miłosz