Edyta Kulczak

święte miejsca

 

 na koniec świata wybrałeś ciepły sweter

 dłonie kryliśmy w dłoniach wiatr był dokuczliwy

 sól w powietrzu powiedziałeś jesteś przejawem

 życia w najlepszym nieortodoksyjnym wydaniu

 za jakie grzechy Panie w nagrodę za co

 rzuciłeś w przepaść kamień jak siebie

 natura potrzebuje dużo przestrzeni

 aby się wyciszyć aby trwało jej nabożeństwo

 ziemia wtula się w chmury dobrze źle widzieć

 inne twarze wtedy słychać jak opada

 dla boga niepotrzebne zbyt duże drzwi