Krzysztof Cezary Buszman

Wszystko pożyczone

Umysł pięknie posprzątany

Na przyjęcie myśli gotów

Lecz duchowe pustostany

Baraszkują wśród przedmiotów!

Każdy z nich zachwyca bardziej

Trudno wszystkie wzrokiem oblec

Lecz na zewnątrz nikt nie znajdzie

Tego, czego nie ma w sobie!

Wiem, że ciężko Ci zrozumieć

Ale uwierz mi na słowo

Że też słuchać trzeba umieć

By wypełnić czas rozmową!

Każde życie mówi jasno

Pieczętując los swój zgonem

Że nie mamy nic na własność

Wszystko tutaj pożyczone!

Tylko jasność aureoli

Jest jedyną racją bytu

Dla tych, którzy wyjdą z dolin

Albo runą ze swych szczytów!