Zofia Szydzik 

 *** 

Gdy nadszedł czas…

 zakłopotany złożyłeś na progu

 przed gościem pełne naczynie

 doczesności

 spakowałeś ostatni bagaż…

 zabrałeś wszystko co cenne

 gorące noce naszej wiosny

 pełne złote kłosy naszego lata

 słodkie winogrona naszej jesieni

 wyruszyłeś w ostatni rejs…

 zostałam na progu z pytaniem

 nigdy nie wypowiedzianym

 wtłoczonym na powrót do ust

 tą chwilą prawdziwą do bólu

 jak zawsze…

 zapomniałeś zabrać ze sobą ciepły sweter