Ludmiła Marjańska

***

To jestem tylko ja

ograniczona sobą,

niemądra i świadoma,

uległa, ułożona,

niepełna i niecała

w zmiennych granicach ciała

dobra z nadmiaru zła

*** 

Bez ludzi nie istnieję.

Jestem pustym naczyniem,

wyschłym korytem, którym

piasek pustynny płynie.

Ich bliskość jest jak woda:

jałową ziemię użyźni

i dojrzeją w ogrodach
owoce dla moich bliźnich.