Jekatierina Polianskaja 

* * *

Kocham cię, życie...

K. Wanszenkin

Gdybym się urodziła, powiedzmy, w pejzażystych Niemczech,

Tam, gdzie tak akuratnie – krowy, łopiany i skały,

To lubiłabym piwo, zbierała pieniądze i wieńce,

Szanowałabym prawo i pewnie wierszy nie pisała.

Gdybym się urodziła w lekkomyślnie kobiecej Francji,

Tam, gdzie dobre są wina, perfumy, miłosne zapały,

To flirtując – na wiek swój patrzyłabym z dystansem,

Wpadałabym w romanse i pewnie wierszy nie pisała.

Gdybym się urodziła w złocistej, śpiewającej Italii,

Tam, gdzie niebo się śmieje, a słońce grzechy wypala,

Gdzie cytryna dojrzewa, winorośla się pną i tak dalej,

Śpiewałabym jak ptaszek i pewnie wierszy nie pisała.

Ale ja żyję w Rosji, nie skarżąc się na Boskie wyroki,

By w nocy nie zamarznąć, spalam deski z podłogi

I nie wiem, za co kocham to gorzkie i to srogie,

To nieprzytulne życie. I wierszy nie pisać – nie mogę.

Przetłumaczył Marek Wawrzkiewicz