Philippe Jaccottet

* * *

Czy możliwe, że istnieje coś takiego, co chętniej

zamieszkuje w słowach i w zgodzie z nimi

- chwile szczęścia, które, napotykane w poezji,

przynoszą szczęście, jakieś światło, co przekracza słowa

i jakby je zaciera - a także coś jeszcze innego,

co wzdryga się przed słowami, przemienia je, niszczy:

tak jakby słowa odrzucały śmierć,

jakby pod dotykiem śmierci

gniły nawet słowa?

tłum. Aleksandra Olędzka-Frybesowa