WIELKANOC

 Janusz Kopeć

Roman Kochanowski

Chryste ludowy mędrcu

Swoją cierniową koronę

Zostawiłeś na Podkarpaciu

Ona zakwitła głogami

Dziką różą , tarniną

Na Wielkanoc po Wielkim Poście

Zakwitnie barwinkiem

Zielona gałązka wierzbiny

Żółtozłota forsycja

Zajdź do nas Chryste

Już ścieżki się zielenią

Czeka zielony dywan

obudzonych ze snu traw

Czekają palmy nadrzeczne

Będą Cię witać, jak zawsze

Wystrojone świątecznie

płowowłose smukłe panny

Idź polnymi ścieżkami

Samotnie, jak przyrodnik

Zapukaj cicho do chaty

Tam staruszka mówi pacierze

Zanieś jej puszyste bazie

Kolorowe pisanki i palmę

Cukrowego baranka z kokardą

Trochę nadziei na jutro

Potem poleć z wiatrem daleko

Wybierz znów małą chatynkę

Zostaw tam swoją koronę

Ale bez cierni, radosną

Zadzwonią wszystkie dzwony

Palmy pochylą się nisko

Zapłaczą pisanki rzewnie

W wielkanocnym koszyku.