Harriet Löwenhjelm

Jeden dzień

Dzisiaj byłam szczęśliwa. Cały dzień

stanął mi na głowie. A ja wplotłam weń

twój śmiech i na bałwanie piany luminarz taneczny.

Z miłosnej chmury rozsypałam pokój powietrzny.

Wysłałam ci białe morskie fale

uwieńczone marzeniami, które zapączkowały

z prochu i pyłu naszej starej nędzy.

Nowe głupie szczęście nawiedziło moje serce.

Z ciemnymi wspomnieniami beztrosko bawiłam się

jak dziecko z sąsiadem przez całe godziny

i ten osobliwy kamień w słoneczne letnie dnie,

kamień, za który dawno temu miasta płonęły

i miłość zdradzona, i męski mord z zazdrości,

i byli książęta dla ziemi garści.

tłum. ze szwedzkiego Ryszard Mierzejewski

z tomu “Dikter”, 1946