Barbara Krzyżańska-Czarnowieska

Milczące słowa

Straszne są słowa, kiedy milczą

I w kącie przyczajone.

I nie wiesz znów jak zacząć

A one milczą wystraszone.

I tylko pióra stroszą,

Wdziewają skórę wilczą

I milczą, milczą, milczą.

Czarne ptaki

Jak ptaki przemilczeń

Kołują twe słowa, jak ptaki.

Na skrzydłach rozpostartych szybują.

Schwycić ich nie zdołam.

I pojąć nie zdołam.

Dziobem zakrzywionym,

Biją mnie po głowie.

Spadają jako ptaki z nieba.

Pojąć ich nie trzeba.

Łapać ich nie trzeba.

Czarne ptaki – słowa.