Miguel de Unamuno

Na pustyni

Miłości czysta życia samotnego,

za tajemnicą pogoni zawzięta

i w źródle życia nagłe zanurzenie,

otucho wielka!

Odejdźcie bracia, mówię wam, odejdźcie!

Niech już zostanę na pustynnej drodze,

i niech się zmierzę z moim losem tylko,

sam w dal podążę.

Chcę iść tam – w piaskach zaginąć bez granic -

z Bogiem być jeno w pustynnych bezdrożach,

bez drzew, bez kwiatów i bez istot żywych,

samotni obaj.

Na ziemi jeden jestem, jak w pustelni;

jeden, samotny, Bóg panuje w niebie;

a między nami bezmiar obnażony

duszę swą niesie.

Mówię do niego bez świadków złośliwych,

głosem stłumionym i pełnym boleści,

On potajemnie słucha; jęk mej skargi

ukrywa w piersi.

Bóg mnie całuje ustami bez granic

- usta miłości, co palą jak płomień -

od pocałunku goreją me wargi

żądz wielkich ogniem.

I z tym zapałem powracam na ziemię,

i kładę na niej moje dłonie nagie;

i, odgarniając rozpalone piaski,

krwawią mi palce,

zdarte paznokcie – szpony pożądania -

a pot oblewa członki wyczerpane

i lodowato krew w żyłach zamiera,

wody: pić pragnę,

chcę boskiej wody, którą piach ukrywa,

chcę boskiej wody, co w pustyni drzemie,

wody, co płynie tam jasna, ożywcza

przez tajne głębie;

wody sekretnej, którą piach gorący

miłośnie chowa na jałowych piersiach;

wody, co z dala od światłości będąc,

pełna jest nieba.

I gdy łyk jeden z tego źródła życia

przywróci siły i sercu, i głowie,

wzniosłem ku Bogu czoło, a z mych oczu

spadły powolne,

prosto na piasek, dwie łzy – łzy przejrzyste,

by ten je wchłonął swym bezpłodnym łonem,

i tam, złączone z czystej wody strugą,

niosły mą żądzę.

Lecz wy zostańcie w tych spokojnych krajach,

gdzie nieba wodę spuszczają na ziemię,

a kiedy pada, Bóg oblicze w chmurach

ukrywa gniewnie.

Śród pól zostańcie, gdzie drzewa i kwiaty,

gdzie ptaków śpiewy...; ja wam pozostawiam

dar, w którym dotąd żyjecie skąpani -

ślepi, bez Pana.

A mnie zostawcie, tak jak chcę – samego

z Bogiem samotnym, w pustyni bezkresnej;

tam będę szukał, w jej nurtach podziemnych,

otuchy wielkiej.

tłum. Krystyna Osińska-Boska